De Hoge Raad heeft op 26 juni 2026 geoordeeld dat belastingplichtigen die niet tijdig bezwaar maakten tegen de box 3-heffing over de jaren 2017 tot en met 2020, geen recht hebben op compensatie. Daarmee komt een einde aan de proefprocedures die waren gestart om duidelijkheid te krijgen over de positie van de zogenoemde niet-bezwaarmakers.
In 2021 stelde de Hoge Raad vast dat de Belastingdienst jarenlang uitging van een fictief rendement in box 3, terwijl belasting werd geheven over een rendement dat veel spaarders in werkelijkheid nooit hebben behaald. Belastingplichtigen die tijdig bezwaar hadden gemaakt, kwamen in aanmerking voor herstel. Voor degenen die dat niet hadden gedaan, bleef compensatie uit.
Spaartaks Claim
ConsumentenClaim startte samen met de Consumentenbond, de Bond voor Belastingbetalers en drie koepelorganisaties van accountants en belastingadviseurs de Spaartaks Claim. In overleg met het ministerie van Financiën en de Belastingdienst werden vier proefprocedures gevoerd om de vraag voor te leggen of ook niet-bezwaarmakers recht hadden op compensatie.
Na eerdere uitspraken van de rechtbanken heeft de Hoge Raad nu ook in cassatie geoordeeld dat de Belastingdienst definitieve aanslagen niet hoeft te herzien wanneer pas achteraf, door nieuwe rechtspraak, blijkt dat de belastingheffing in strijd was met het recht. Omdat die duidelijkheid pas in 2021 ontstond, kunnen niet-bezwaarmakers geen aanspraak maken op herstel.
Grote teleurstelling
ConsumentenClaim noemt de uitspraak een gemiste kans voor rechtsherstel. Woordvoerder ConsumentenClaim: “De Hoge Raad heeft duidelijkheid gegeven, maar voor honderdduizenden belastingplichtigen voelt dit allesbehalve rechtvaardig. Zij hebben dezelfde onjuiste belasting betaald als de bezwaarmakers, maar ontvangen geen compensatie omdat zij destijds geen bezwaar hebben gemaakt tegen een systeem waarvan niemand wist dat het onrechtmatig was.”
Er wordt onderzocht of er nog andere mogelijkheden zijn om aandacht te vragen voor de positie van de niet-bezwaarmakers en de ongelijke behandeling die door deze uitspraak in stand blijft.