Mooie woorden, slechte regeling

Minister van Financiën, Jan Kees de Jager, vindt dat verzekeraars het ‘best of class’-beleid moeten hanteren bij het compenseren van woekerpolissen. In zijn brief aan de Tweede Kamer maakt hij mooie beloften, maar in de praktijk is er jammer genoeg weinig van terug te zien.

‘Best of class’-beleid

Het ‘best of class’-beleid houdt in dat de zes grootste verzekeraars op tien punten met elkaar vergeleken zijn. Er is onderzocht hoe zij de woekerpolisaffaire afwikkelen. Vervolgens heeft De Jager gekeken welke aanpak van welke verzekeraar als ‘best of class’ kan worden getypeerd. Deze tien ‘beste’ methoden dienen nu als voorbeeld voor de rest van de verzekeraars.

Veelbelovend en kosteloos

Deze uitleg klinkt natuurlijk veelbelovend. De beste methoden worden immers de nieuwe standaard voor alle verzekeraars. De Jager zegt onder andere dat klanten kosteloos geïnformeerd moeten worden. Ook als zij over willen stappen naar een andere verzekeraar mogen daar geen kosten voor in rekening worden gebracht. Maar welke verzekeraar brengt zijn klanten nu graag naar de concurrent? Laat staan gratis. U kunt hier dus uw vraagtekens bij zetten.

Géén kwijting

Ook vindt De Jager dat de verzekeraar geen kwijting mag vragen bij uitbetaling van de compensatie. Dit wil zeggen dat u bij de verzekeraar terug mag komen als er later nog feiten of omstandigheden aan het licht komen waaruit blijkt dat u recht heeft op een hogere compensatie. Wij zien het in de praktijk echter nog vaak genoeg gebeuren dat klanten, zonder er zelf erg in te hebben, afstand doen van al hun rechten. Het gevolg is dat zij het moeten doen met een veel te lage compensatie.

‘Grondige analyse’

Als klapper op de vuurpijl vindt De Jager ook dat de verzekeraar in de toekomst betere en goedkopere producten moet aanbieden.  Deze komen volgens hem tot stand doordat aanbieders hun eigen producten zullen onderwerpen aan een ‘grondige analyse’. U begrijpt dat verzekeraars hun eigen producten natuurlijk goed vinden. Het oordeel van een verzekeraar over zijn eigen producten is dan ook niets waard!

Wassen neus

Consumentenclaim vindt het hele verhaal van De Jager een wassen neus. Het ‘best of class’-beleid is niets meer  of minder dan de bestaande slechte compensatieregeling van verzekeraars. Doordat de slechte regelingen van verzekeraars nu tot norm worden verheven, had De Jager nog beter helemaal niets kunnen doen.

Makkelijke ‘oplossing’

Er wordt nu gedaan alsof verzekeraars goed bezig zijn, maar in werkelijkheid is dat helemaal niet het geval. Waardeloze regelingen en methoden worden nu gezien als een goede manier van werken. Dit is natuurlijk de makkelijkste oplossing doordat er op deze manier weinig hoeft te veranderen. Het zou De Jager meer sieren als hij echt opkwam voor mensen die het slachtoffer zijn geworden van een woekerpolis en ervoor zou zorgen dat zij een hogere compensatie krijgen.

Praktijk

Het compensatiebedrag is nu vaak te laag en in de praktijk is ook gebleken dat men bij de meeste verzekeraars wel degelijk moet betalen voor het overstappen naar een andere verzekeraar. Daarom vragen wij ons af of de verzekeraars de minister wel goed hebben geïnformeerd. Het lijkt er voor de zoveelste keer op dat de zaken weer mooier zijn voorgespiegeld dan ze werkelijk zijn.

ConsumentenClaim, gepubliceerd 2 december 2011

Overzicht ‘Best of class’

(overgenomen uit de brief van 24-11-2011 van Minister De Jager)

Box 1. Best of class ‘klant weet wat hij heeft’:

• Verzekeraars verstrekken hun klanten begrijpelijke en bruikbare, individuele informatie over wat de eventuele compensatie voor het product betekent. Verzekeraars informeren de klant over de mogelijkheden voor verbetering van de situatie, bijvoorbeeld door aanpassing van het product, waarbij de klant zoveel mogelijk geactiveerd wordt om goed te bekijken wat in zijn situatie het beste is om te doen;
• Verzekeraars ontwikkelen laagdrempelige informatiemogelijkheden voor hun klanten, zodat zij zelf kunnen onderzoeken wat hun mogelijkheden zijn (bijvoorbeeld internettools);
• Adviseurs geven bij lopende polissen advies over aanpassingen van deze polis zonder daarvoor aanvullende kosten in rekening te brengen;
• Als de klant geen adviseur (meer) heeft dan bieden verzekeraars daar oplossingen voor, bijvoorbeeld door middel van een helpdesk. De verzekeraar brengt daarvoor de klant geen kosten in rekening. Ook kan de verzekeraar de klant wijzen op alternatieve adviesmogelijkheden.

Box 2. Best of class ‘klant weet wat hij krijgt’:

• Verzekeraar vraagt geen kwijting bij uitbetaling compensatie;
•  De tot nu toe verschuldigde compensatie wordt in de polis gestort.

Box 3 Best of class ‘klant is voor de toekomst beter af’:

• Binnen het lopende product is wisselen naar goedkopere fondsen of van risicodekking eenmalig of binnen de periode van uitvoering van het flankerend beleid, zonder kosten mogelijk.
• Een aanbieder biedt goedkopere en betere alternatieve producten aan;
• Als de klant voor een alternatief product kiest bij dezelfde of een andere aanbieder, worden er geen kosten als gevolg van de overstap berekend;
• Aanbieders onderwerpen de nieuwe en aangepaste producten aan een grondige analyse door middel van hun review- en productontwikkelingsprocessen.